Skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej

Skuteczność TPB została udokumentowana. Bardzo ważne są w niej dowody i dlatego od samego początku Beck i jego uczniowie, pamiętali o tym, aby jak najdokładniej mierzyć jej skuteczność. Możliwe, ze z tego powodu TPB zostało przebadane dokładniej od innych form terapii. Ważne jest konkretne zdefiniowanie celów klienta, w psychoanalizie było to trudne do osiągnięcia.

W książce A. Rotha i P. Fongya – What Works for Whhom? możemy wyczytać jaką skuteczność TPB ma w podanych rodzajach zaburzeń:

  • Poważne zaburzenia depresyjne – bardzo duża skuteczność
  • Choroba dwubiegunowa – dosyć duża skuteczność
  • Fobia społeczna – bardzo duża skuteczność
  • Zaburzenia lękowe – bardzo duża skuteczność
  • Zespół lęku napadowego – bardzo duża skuteczność
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne – dosyć duża skuteczność
  • Zespół stresu pourazowego (PTSD) – bardzo duża skuteczność
  • Bulimia – bardzo duża skuteczność
  • Anoreksja – dosyć duża skuteczność
  • Nadużywanie narkotyków – dosyć duża skuteczność
  • Problemy seksualne – bardzo duża skuteczność
  • Problemy behawioralne u dzieci autystycznych – bardzo duża skuteczność

Należy jednak pamiętać o tym, że nawet najbardziej obiecujące wyniki badań nie dają stu procentowej gwarancji na powodzenie dla konkretnego przypadku danej osoby.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge