Skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej

Skuteczność TPB została udokumentowana. Bardzo ważne są w niej dowody i dlatego od samego początku Beck i jego uczniowie, pamiętali o tym, aby jak najdokładniej mierzyć jej skuteczność. Możliwe, ze z tego powodu TPB zostało przebadane dokładniej od innych form terapii. Ważne jest konkretne zdefiniowanie celów klienta, w psychoanalizie było to trudne do osiągnięcia.

W książce A. Rotha i P. Fongya – What Works for Whhom? możemy wyczytać jaką skuteczność TPB ma w podanych rodzajach zaburzeń:

  • Poważne zaburzenia depresyjne – bardzo duża skuteczność
  • Choroba dwubiegunowa – dosyć duża skuteczność
  • Fobia społeczna – bardzo duża skuteczność
  • Zaburzenia lękowe – bardzo duża skuteczność
  • Zespół lęku napadowego – bardzo duża skuteczność
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne – dosyć duża skuteczność
  • Zespół stresu pourazowego (PTSD) – bardzo duża skuteczność
  • Bulimia – bardzo duża skuteczność
  • Anoreksja – dosyć duża skuteczność
  • Nadużywanie narkotyków – dosyć duża skuteczność
  • Problemy seksualne – bardzo duża skuteczność
  • Problemy behawioralne u dzieci autystycznych – bardzo duża skuteczność

Należy jednak pamiętać o tym, że nawet najbardziej obiecujące wyniki badań nie dają stu procentowej gwarancji na powodzenie dla konkretnego przypadku danej osoby.

Ocena artykułu
Oddaj swój głos
[Total: 0 Average: 0]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge