Teoria warunkowania klasycznego

1313533Czy zastanawiałeś się kiedyś jak powstają w nas przekonania? Jak to się dzieje, że niektóre z nich, logicznie nie mają racji bytu, a jednak istnieją w nas. Często zatruwając nasze życia uniemożliwiając przeżywanie pozytywnych emocji. Na te i więcej pytań odpowiedź znajdziesz we wpisie.

Jak działa warunkowanie klasyczne?

Według teorii warunkowania klasycznego, aby nauczyć psa przybiegania na dźwięk gwizdka, należy wykonywać pewną sekwencję. Polega ona na łączeniu dźwięku gwizdka z nagrodą. W tym wypadku powinniśmy dmuchnąć w gwizdek i dać psu smakołyk. Im częściej będziemy to powtarzać, tym mocniejsze będzie przekonanie psa, że dostanie smakołyk po usłyszeniu gwizdka.

Podobnie jest z nami. Trzeba jednak zaznaczyć, że w dzieciństwie jesteśmy wyjątkowo podatni na budowanie przekonań. Jeśli jakiś schemat jest często zauważalny, bardzo możliwe, że powstało u nas warunkowanie.

Co jest potrzebne do powstania przekonania?

Są jednak psychologowie, którzy uważają, że wystarczy jeden silny bodziec. Jest nim na przykład Martin Seligman. Stwierdził on, że wystarczyło jedno mocne zatrucie pokarmowe spowodowane przez zjedzenie ryby. Nie był później w stanie patrzeć na tą potrawę przez długi czas.

Jedno wydarzenie wystarczy więc do powstania silnego przekonania. Warunkiem jest jednak jego intensywność. Im mocniejsze emocje związane z danym zdarzeniem tym mocniejsze powstaje przekonanie. W terapii poznawczo-behawioralnej nazywa się je zdarzeniami krytycznymi.

Przez zdarzenia krytyczne powstają pochopne wnioski, które później ciężko zmienić. Często nie mają one innego wytłumaczenia. Nie poddajemy ich pod rozwagę, ponieważ powodują w nas wspomnienie negatywnych emocji.

Oddaj swój głos
[Total: 1 Average: 5]

One Reply to “Teoria warunkowania klasycznego”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge